تنهایی

1 :

وقتی از خود ،دیگران و جامعه فاصله می گیری در غربتی سنگین غرق می شوی که دست و پا زدنت تو را به عمق باتلاق می کشاند ...وا مانده بی راهه شده ای ،گرفتار نباید ها .....وحشت ودردی ناگفتنی که شاید درمانش لاعلاج تصور شود . بارها با دوستانی بعنوان سنگ صبور دردل می کنی ،ولی آرامشش شاید آنی و بعد گذر.شایسته آن است پنجره ای جهت آشنایی با مفهوم «تنهایی» باز شود تا نسیمی از امید روحمان را نوازش دهد .

مفهوم تنهایی سه نوع است . 1.تنهایی درون فردی 2.تنهایی بین فردی 3.تنهایی اگزیستانسیال

تنهایی درون فردی : اجزا مختلف درونی فرد از هم فاصله می گیرد.خود را نشناخته و استقلال و اختیار ندارد و در جو و درو و اطرافش محو شده است و این می توان ما را دچار اختلال هویت کند و عواقب آن ....

تنهایی بین فرد : شناخته ترین تنهایی است .حس ناخوشایند و بد بینی آرتور شوپنهاور می گوید :

انسان اگر شعوری در حد کمال داشته باشد تنهایی را برمی گزیند زیرا آدمی هرچه در درون خود بیشتر مایه داشته باشد از بیرون کمتر طلب می کند و دیگران هم کمتر می توانند چیزی به آن عرضه کنند .

وقتی شخصی دوستدار تنهایی است ،تنهایی بین فردی را مد نظر دارند .همین نوع از تنهایی است که باعث ایجاد برون گرای و درون گرایی می شود.

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم تیر ۱۴۰۲ ساعت 12:38 توسط عادل نصیری  |